آرتروز شانه

آرتروز شانه بیماری تخریبی مفصل شانه است که در اثر تخریب و فرسایش تدریجی غضروف مفصل شانه رخ داده و منجر به درد و التهاب شانه می شود.

مفصل شانه پرتحرک ترین مفصل بدن است و همین امر ریسک بروز آرتروز را در این مفصل افزایش می دهد.

این بیماری در افراد میانسال و سالمند شیوع بالاتری دارد و موجب خشکی و سفتی و شانه و اختلال در عملکرد اندام های فوقانی می شود.

در این بیماری غضروف مفصل شانه به دلایلی همچون حرکات تکراری مفصل دچار فرسایش شده و کم کم از بین می رود ، در نبود غضروف استخوان ها بجای آنکه بر روی هم بلغزند دچار ساییدگی شده که این وضعیت سبب بروز درد و التهاب در مفصل ، محدود شدن حرکات مفصل و حتی ایجاد خارهای استخوانی در محل مفصل می شود که خود موجب تشدید درد و عوارض ایجاد شده برای بیمار می شود.

علائم آرتروز شانه

• احساس درد در شانه بخصوص هنگام حرکات شانه
• انتشار درد به آرنج و دست ها
• التهاب و گرمی مفصل شانه
• خشکی و سفتی شانه
• ضعف شدن عضلات شانه
• کاهش دامنه حرکتی شانه
• اختلال در عملکرد مناسب مفصل شانه
• حساسیت شانه هنگام لمس و فشار
• اختلال خواب و بروز بی خوابی های شبانه به دلیل وجود درد مزمن شانه
• شنیده شدن صدای سایش استخوان بر روی هم
• تشدید درد هنگام بالا بردن دست ها و ناتوانی در انجام امور روزمره مانند شانه زدن موها

دلایل و عوامل خطر

• حرکات تکراری مفصل شانه
• افزایش سن موجب افزایش آسیب پذیری غضروف ها و کاهش انعطاف پذیری آن ها می شود و ریسک بروز این آسیب را افزایش می دهد.
• وارد شدن فشار بیش از حد به مفصل شانه
• سابقه خانوادگی ابتلا به بیماری های مفصلی
• آسیب دیدگی قبلی شانه
• بیماری هایی مانند روماتیسم مفصلی و اختلالات غده تیروئید نیز ریسک بروز این بیماری را افزایش می دهند.

روش های درمان

استراحت در تمام انواع آرتروز در مراحلی از بیماری که علائم شدت یافته توصیه می شود و فرد باید از انجام هرگونه فعالیتی که با وارد شدن فشار به مفصل و افزایش درد همراه است بپرهیزد.

قرار دادن کمپرس یخ در محل درد چند بار در طی روز می تواند به کاهش درد و التهاب کمک کند.

فیزیوتراپی شانه از درمان های موثر در تسکین درد و بهبود دامنه حرکتی مفصل مبتلا به آرتروز شانه است ، فیزیوتراپیست از مدالیته های درمانی مانند لیزر پرتوان ، شاک ویو ، درای نیدلینگ و منوال تراپی برای درمان آرتروز شانه و کاهش درد و مشکلات بیمار استفاده می کند.

تمرینات ورزشی دامنه حرکتی مفصل را بهبود بخشیده و عملکرد طبیعی شانه را به وضعیت طبیعی می رساند.

انجام تمرینات تقویتی شانه به افزایش قدرت عضلات ضعیف شده و انجام تمرینات کششی شانه به افزایش دامنه حرکتی شانه کمک می کند.

استفاده از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن برای کاهش موقتی درد توصیه می شود، تزریق داروهای کورتونی نیز در موارد درد شدید توصیه می شود.

در صورتی که غضروف مفصل شانه بحدی تخریب شده باشد که مشکلات بیمار با روش های فوق قابل کنترل نباشد عمل جراحی به عنوان آخرین راه انجام می گیرد.

پس از جراحی نیز فیزیوتراپی برای تسریع بهبودی و بازیابی دامنه حرکتی شانه توصیه می شود.

کلمات مرتبط :

فیزیوتراپی شانه – فیزیوتراپی در کاشان – لیزر پرتوان در کاشان – کلینیک فیزیوتراپی در کاشان